கருடனும் & மனிதனும்...

 

மனிதரும், தேவரும், மாயா முனிவரும், வந்து, சென்னி
குனிதரும் சேவடிக் கோமளமே.கொன்றை வார்சடைமேல்
பனிதரும் திங்களும், பாம்பும்,பகீரதியும் படைத்த
புனிதரும் நீயும் என் புந்தி எந்நாளும் பொருந்துகவே.

எங்கிருந்து வந்தாய்? எதற்கு வந்தாய்? அடுத்து எங்கே செல்வாய்?

கருடனும் மனிதனும்

கருடன்: "மனிதா! விண்ணிலிருந்து உன்னைப் பார்க்கிறேன்... நீ நலமாக இருக்கிறாயா?"

மனிதன்: "இறைவன் அருளால், நலமாகவே இருக்கிறேன்."

கருடன்: "உன் வாழ்க்கைப்பயணம் எப்படி நகர்கிறது?"

மனிதன்: "கடல் அலைகளைப் போல ஏற்றத்தாழ்வுகள் உண்டு, ஆனாலும் என் பயணம் அழகாகவே போய்க்கொண்டிருக்கிறது."

கருடன்: "உண்பதற்கு உணவும், உடுத்துவதற்கு உடையும் போதுமான அளவு கிடைக்கிறதா?"

மனிதன்: "நிச்சயமாக! பசியறியா உணவும், குறைவில்லா உடைகளும் தாராளமாகவே உள்ளன."

கருடன்: "உன் இல்லறம் இனிமையாக இருக்கிறதா?"

மனிதன்: "ஆம், மனநிறைவான குடும்பம் அமைந்திருக்கிறது."

கருடன்: "இந்தத் தேவைகளை எல்லாம் எப்படிப் பூர்த்தி செய்கிறாய்?"

மனிதன்: "வேர்வையை முதலீடாக்கி, நேர்மையான உழைப்பால் வரும் வருமானத்தைக் கொண்டு என் தேவைகளை நிறைவு செய்கிறேன்."

கருடன்: "அப்படியென்றால், இறைவன் உனக்குத் தேவையான அனைத்தையும் சிறப்பாகவே வழங்கியிருக்கிறார், இல்லையா?"

மனிதன்: "சந்தேகமே இல்லை, நான் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன்!"

கருடன்: (சிறு புன்னகையோடு) "மனிதா! உன் பிறப்பின் நோக்கம் இவ்வளவுதான் என்று நினைக்கிறாயா? உண்டு, உடுத்து, வாழ்வதோடு எல்லாம் முடிந்துவிட்டதாகக் கருதுகிறாயா?"

மனிதன்: (தயக்கத்துடன்) "எனக்குத் தெரியவில்லை... என் அறிவுக்கு எட்டாத அந்த ரகசியத்தை நீங்களே விளக்குங்கள்!"

கருடன்: "மனிதா! 'பிறந்தோம், வளர்ந்தோம், வாழ்ந்தோம், மடிந்தோம்' என்பது வெறும் உடல் சார்ந்த சுழற்சி மட்டுமே. இதையேதான் புழுக்களும் பறவைகளும் கூடச் செய்கின்றன. இதற்காகவா இவ்வளவு உன்னதமான இந்தப் பிறவியை எடுத்தாய்? சற்று நிதானமாக யோசித்துப் பார்!"

"நீ இப்பூமிக்கு வந்ததன் உண்மையான நோக்கம், உன் ஆன்மாவைப் பக்குவப்படுத்துவது மட்டுமே. ஒரு பருந்து தன் கூட்டை விட்டுப் பறப்பது போல, உன் ஆன்மா இந்த உடலை விட்டு நீங்கும் போது, நீ சேர்த்த எதையுமே உன்னோடு கொண்டு செல்ல முடியாது. உன்னைச் சுற்றியுள்ள உறவுகள் அனைத்தும் இந்தப் பயணத்திற்காக இடையில் உருவானவை. இங்கே உனக்குக் கிடைத்ததெல்லாம் உனக்கு வழங்கப்பட்டவை, அல்லது நீயே தற்காலிகமாக எடுத்துக்கொண்டவை." 

"உண்மையில் நீ இந்தப் பூமியில் சில காலம் தங்கிச் செல்லும் ஒரு வழிப்போக்கன், அவ்வளவே! உன் நினைவலைகள் இங்கே சில காலம் எஞ்சியிருக்கும், பின் காலவெள்ளத்தில் அவையும் கரைந்துவிடும். மற்றவர்கள் தங்கள் பயணத்தைத் தொடருவார்கள்; நீயும் ஒரு புதிய பயணத்தைத் தொடங்குவாய்... ஆனால் அது முற்றிலும் வேறொரு பரிமாணத்தில் இருக்கும்!"

"இங்கே தனித்து வந்த நீ, ஒருநாள் தனித்தே திரும்பிச் செல்ல வேண்டும். இதற்கும் மேலான ஒரு உன்னத நிலை இருப்பதை நீ அறிவாயா?

 அதுதான் பிறப்பு மற்றும் இறப்பற்ற பெருநிலை. எந்த மூலத்திலிருந்து நீ ஆற்றலாகப் பிரிந்து வந்தாயோ, மீண்டும் அதே ஆதி மூலத்தில் இரண்டறக் கலந்துவிடுவது! இதையே ஞானிகள் 'முக்தி' என்கிறார்கள். அந்தப் பெருநிலையை அடைய முற்படுவதே உனது உண்மையான கடமை!"

கருடன்: "மனிதா! உன் ஆன்மா இந்த பேருண்மையை உணர்ந்து, இந்தப் பிறவித் தளையிலிருந்து (விலங்கிலிருந்து) விடுபட வேண்டும். அந்த உன்னத நோக்கத்திற்காகவே உனக்கு இந்த மானுடப் பிறவி கிடைத்துள்ளது. அதற்கான ஒரே ராஜபாட்டை 'தியானம்' மட்டுமே!"

"ஞானம் நிறைந்த ஒரு சற்குருவைச் சரணடைந்து, தியானத்தவத்தை மேற்கொள். 'நான் யார்? எங்கிருந்து வந்தேன்? என் வருகையின் நோக்கம் என்ன? இந்த வாழ்க்கை யாத்திரை எங்கே முடிகிறது?' போன்ற ஆழமான கேள்விகளுக்கான விடைகளைக் குருவின் அருளால் கண்டடைவாய். அந்த மெய்ஞானத்தின் வாயிலாக, உன் பலநூறு காலப் பிறவிச் சங்கிலியை அறுப்பாயாக!"

"இனி, உனது ஆன்மா குருவின் ஆசியுடன், ஒரு மேலான திசையை நோக்கித் தன் பயணத்தைத் தொடரட்டும். உனக்கு எந்நாளும் மங்களம் உண்டாகட்டும்!"

வாழ்க வளமுடன்.